de Oontand blogt

Dat soort moeder

2012-01-08T12:16:00.000-08:00

Op 1 september liet Noortje me verstaan dat haar boekentas een maatje groter moet. Klein drama in de klas want ze kreeg er niet alles in. Ik beloofde beterschap, keek rond en zag alleen lelijke boekentassen en mooie boekentassen die iedereen al heeft. Zelf maken was geen optie, dat had ik in de zomer al beslist. Toch ging ik zo ergens eind september plots aan de slag, ik keek wat rond en op 2 avonden was het gepiept*, alleen hingen de slotjes er nog niet aan. En daar bleef het dan bij. Een dikke drie maand verder kan ze eindelijk met het ding op haar rug naar school... Ik kan wel wat excuses inroepen natuurlijk...

* Met dank aan de enthousiaste dames van Het Binnenhuis, die me tips gaven voor de mooie combinatie en me even lieten graaien in hun stoffenrestjes...

Omama zorgde nog voor een lief, mooi kleedje.

Mijn kerstcadeau voor volgend jaar

2012-01-05T10:45:00.000-08:00

"Ik heb de perfecte stoel gevonden voor jou", zei Meneer Oontand.

Wij verstaan elkaar!

Hij vond ook nog een heerlijk staaltje Ikea-hacking. Nu nog de sneeuw...

Hoe het met ons gaat? Elke dag beter, dank u.

2012-01-02T10:43:00.000-08:00

Zolang de belangrijke dingen des levens er maar zijn, ook de ochtend nadat je verhuisd bent.

Onze beste wensen!

2011-12-29T11:34:00.000-08:00

Een naaiske doen

2011-11-05T12:40:00.000-07:00

Nog 28 dagen en we verhuizen! Terug naar ons huis! Mme Naais deed het ons voor...

Links op de foto: de keuken.

De badkamer. Correctie: dit was gisteren. Ondertussen zit het raam erin.

Onze gevel, die ziet er al wel heel wat sjieker uit. Bye bye glasdallen!

de schat van Gentbrugge (slot)

2011-11-01T14:31:00.000-07:00

Dat van die schat, dat werd niks. Spannend was het wel. Maar blijkbaar at de vorige bewoner van ons huis graag stiekem zijn chocolaatje, daar boven in ons kot. End of story. Het spijt met dat ik iedereen daar zo lang op liet wachten...

We gingen maar in de tuin schatgraven, tot Mr. Oontand op een bom botste. Of zoiets. De politie werd er bijgeroepen, de agent van dienst belde zijn commandant, de commandant haalde DOVO erbij - waarop de straat ontruimd werd - om dan te horen te krijgen dat het geen bom was maar een gasfles die al minstens één wereldoorlog had doorstaan. En dat de brandweer dat mocht opruimen. Die dat op zijn beurt niet veel goesting in had, en ons naar een firma stuurde die de klus wel zou klaren voor ons (voor veel geld). Of toch niet: die firma was geïnteresseerd toen ze nog niet wist wat er in de fles zat, nu we weten dat het om CO2 gaat, moeten ze hem niet meer hebben. En OVAM wil hem ook al niet. Een gasfles nodig, iemand? Dju toch, nog geen schat.

Tante Hilde, die stuurde ons wél een schat. Ze kon niet weten dat ze meteen ook het eerste geboortecadeautje stuurde voor ons boeleke dat onderweg is. Jaaaaaaaaaha begin maart wordt Noortje grote zus! Een schat van een zus!

Noortjes woordjes

2011-10-06T10:53:00.000-07:00

- "Als je heel, heel lang blijft staan, dan kan je de paashaas toch zien vliegen?"

- "Zo lang duurde die vakantie toch niet hé" (na afloop van de eerste schooldag)

- We komen een kerk binnen. "Gaat er een meneer dan een showtje doen?" (de laatste keer dat Noortje een kerk zag van de binnenkant was op een begrafenis)

- Dissecteert een boontje: "hallo, zijn jullie thuis?"

- "Ik heb al eens trouwmensen gezien. Heel, heel lang geleden, toen bestond dat nog he."

- "Wat heb je tegen papa gezegd?" Ik: het was tegen papa. Noortje: "Ja maar ik vroeg toch: wat heb je tegen papa gezegd?"

- "Als ik een mama ben, dan kan ik gewoon beslissen wat we gaan kopen."

- "Die muziek doet pijn in mijn rug! Dat vind ik niet leuk!"

werken in stijl

2011-09-23T10:59:00.000-07:00

Wij leven in de waan dat we ordelijke mensen gaan worden zodra ons huis af is. Om die straffe woorden kracht bij te zetten: het sleutelzakske waar Meneer om vroeg. Geïnspireerd op Madame Zsazsa's kleurpotloodzakske. Je moet ergens beginnen, niewaar?

Moest u willen weten hoe het de Oontands intussen vergaat...

2011-09-12T12:24:00.000-07:00

Zo...

En zo...

En nu gelukkig zo...

Feest!

2011-06-26T12:26:00.000-07:00

Noortje vier(t), eigenlijk is het pas volgende week haar dag maar de vriendjes kwamen dit weekend. 't was ook ons eerste kinderfeestje.

Er was een kroon.

Er waren stokpaardjes.

(wat vestimentair soms wel problemen gaf)

En er mocht op de muur geschilderd worden.

Sommigen bleven er heel cool onder.

't Was leuk!

(ps - voor zij die benieuwd zijn naar de schat: wij ook! tijd te kort!)

de schat, deel 2

2011-05-24T10:49:00.000-07:00

Iemand wilde twee schattenjagers sturen om mijn schat te bemachtigen, maar dat laat onze huispiraat niet toe!

de schat van Gentbrugge

2011-05-23T12:40:00.000-07:00

Deze zomer gaan we weer verbouwen. We doen dat graag. Allez, we moeten dat doen er zijn echt wel kosten aan, aan dat huis van ons. Maar ik geloof erin!

De fase van 't schoon verdiep hebben we gehad. Het geeft eigenlijk wel moed, eens terugkijken naar voor-en-na-foto's! Twee zomers geleden was het hier ook een heel avontuur. Terwijl Peuternoortje en ik beneden woonden, verdween boven ons het dak. Nu is het de beurt aan 'den beneden'. Alles gaat er uit: van badkamer, keuken en living tot tuin en kot.

Over dat kot gesproken. Ooit was het een abbatoir. In de oorlog zou er ook een bom op gevallen zijn. En bovendien staat er daar een wel heel bijzonder kistje op het gebinte, dat mij al drie en een half jaar in de ban houdt. In al die tijd ben ik er nog niet opgeklommen om te kijken wat er daar in zit, de vloer is immers niet stevig genoeg om op te lopen. Wie weet welke schat zit er in! Misschien moeten wij deze zomer helemaal niet ploeteren, kunnen wij rustig naar Frankrijk terwijl ons huis helemaal voor ons gemaakt wordt. Of in Frankrijk een kasteeltje kopen, nu we toch bezig zijn.

Hoe dan ook, het wordt een spannende zomer!

yoghurtsaus

2011-05-21T09:23:00.000-07:00

Wat er gebeurt wanneer je zout vraag voor in de yoghurtsaus...

... en iemand je natriumbicarbonaat aanreikt.

cultuurbarbaar

2011-04-09T12:27:00.000-07:00

Er mag nog wat geschaafd worden Noortjes algemene kennis. Als we haar mogen geloven:

Worden de paaseitjes gebracht door de Paasbaas.

Wonen de leeuwen van Afrika tot in Amerika.

Zijn kikkers eerst snottebellen.

En zegt een vink 'patat, patat' in plaats van suskewiet (al klopt dat laatste volgens mij ook niet).

En dan zijn er die zelfverzonnen liedjes:

"Zwarte piet, wiedewiedewiet, ik hoor je wel maar zie je tieten niet" (ik hoop dat dit een verspreking was)

"In een klein stationnetje, leg wat in het zonnetje"

en "Sinterklaas kapoentje, zit in een citroentje".

De hele dag van dat, heerlijk toch?

kinderperspectief

2011-04-03T11:00:00.000-07:00

"dat plantje kan praten"

Maak eens wat voor een man

2011-03-29T11:44:00.000-07:00

Soms heeft Pa Oontand heel veel tijd nodig om te beslissen over de belangrijke dingen des levens. Zoals daar zijn: zou ik deze tas aka mijn kerstcadeau nu gebruiken of niet? Het werd ja, hij blij en ik dus ook! Stof van Le Chien Vert en voering van Ikea, hier vind je het patroon.

Op onderste foto zie je mijn eerste rommelmarkttopper van het jaar: de rieten PK22 van Poul Kjaerholm, jammer genoeg wel zwart gespoten maar niettemin een aanwinst! Dit is mijn absolute lievelingszetel, ik heb er nu drie in mijn bezit. De andere twee zijn van leer en niet in goede staat, één ervan is zelfs niet meer bruikbaar. Ooit hoop ik daar wat mee te doen, herstellen of er een heel andere zetel van maken, in stof bijvoorbeeld. Tips, iemand?

prinses carnaval

2011-03-17T11:43:00.000-07:00

Ik heb mijn vorige titel te snel gebruikt, want flashyer dan dit kan bijna niet. Carnaval wordt laat gevierd op school (want dit weekend is het Ledeberg Karnaval, nooit meegemaakt maar ik kan me er wel wat bij voorstellen). We zitten hier volop in de prinsessenfase, het is hier prinsesseneten en prinsessenhaar en prinsessenonderbroek en zelfs prinsessenpoep alom. En ik neem aan dat dat nog niet meteen gedaan is.

Noortje somde op welke vriendinnetjes er een prinsessenkleed hebben, allemaal dus. Voor’t gemak ging ik haar gewoon in dat blinkend ding naar school sturen, maar toch: eenheidsworst, het licht me niet.

Toen bedacht ik hoe Noortje in de stoffenwinkel altijd bewonderend staat te kijken naar de pailletjes, de blinkertjes, de glimmende stoffen. Ik repte me erheen, kocht een affreus stofke (goud was op dus werd het groen) en maakte de cape die meisjesmama voor ons uittekende. Geweldig, in no time was hij af. Noortje wilde nog even checken of prinsessen echt een cape dragen, ze had daar nog nooit van gehoord. En toen mocht hij niet meer uit.

Nu zit ik nog met resten van die foeilelijke stof, Noortje is me al de oren van het lijf aan het zagen om te weten wat ik daarmee van plan ben. Om eerlijk te zijn: helemaal niks. Mijn naaimachine vond het immers niet zo leuk, die pailletjes zijn op de stof gelijmd en de lijm hing constant aan de naald - en dus waarschijnlijk ook aan het machine.

flashy

2011-03-10T12:00:00.000-08:00

Het lijkt wel alsof het naaien van mijn oude sloefkes mijn meest creatieve output van de laatste maanden is: awel dat is ook zo. Al moet gezegd dat ik ook een hele stapel onaffe projecten heb, ik heb hem voor u gemeten, hij is 34 cm hoog. Ondertussen lonkt mijn oog naar dat project waar ik al maandenlang aan wil beginnen: een tricot polokleedje! Probleem is dat ik wel wat patroontjes heb liggen, maar niet het ultieme. Ik zal het zelf moeten samenstellen, en om dat te kunnen moet ik toch een minimum aan punch hebben, waar het me momenteel aan ontbreekt.

Mag ik als excuses gebruiken dat ik: 1. Niet tegen de winter kan en spijt heb dat ik dit ooit heb gezegd, en 2. de winter ben begonnen én heb afgesloten met griep. En de maanden ertussen was ik ook niet veel waard.

Maar we kijken vooruit met een fris broekske, volgens hetzelfde patroon als dit succesnummer. Commentaar van mijn dochter: mooi, maar kan je in die stof nu ook een kleedje maken? Zucht, ik had net genoeg voor één broek en een haarband. Nu ik het patroon heb is het een fluitje van een cent, al heb ik in al mijn moeheid me wel eens vergist van machine. Een naaimachine snijdt niet, een overlock wel, ik ga dat nu niet meer vergeten.

Het truitje is Omama's werk, past perfect bij het flashy broekje.

Pimp Your Crocs - naailes voor dummies

2011-02-09T06:27:00.000-08:00

Mijn Crocs dateren van toen het nog gewoon vissersgerief was. Ze zijn afgeleefd, platgetrapt en nog altijd foeilelijk. Tijd voor nieuwe warme wintersloefen dus. Maar ik kan niet zonder die gele dingen! Geen enkel paar sloefen kan tippen aan het comfort.

Toen ik rijgkaarten wilde maken voor mijn dochter, bedacht ik dat dat net zo goed met mijn sloefen kan. Ik hing toch maar wat in de zetel, wintermoe. En die winter is nog niet gedaan, geloof me, dus waarom begin je er ook niet aan?

Noortjes woordjes

2011-01-15T11:43:00.000-08:00

Nieuwe Noortjes Woordjes. Ze worden met de dag sappiger. Tamelijk fantastisch vind ik het te horen hoe Noortje herinneringen ophaalt aan de tijd dat ze nog niet echt kon spreken, "toen ze nog een baby was". Je denkt dan dat zo'n kind een kort geheugen heeft, maar niks is minder waar. En dan die heerlijke kinderlogica...

- Ik: Wie is de beste vriend van Sinterklaas? Zij, denkt na: Paarse Pet. (Hoe is dat mogelijk. Ze heeft vorig jaar MAANDENLANG over Sint en Piet gepraat. En toen hij dus voor't eerst opnieuw ter sprake kwam, kreeg ik dit te horen.)

- Giraffepistolets (Tijgerpistolets. Geef haar maar eens ongelijk).

- Manneke toch dat is zwaar (draagt haar volle spaarpot rond).

- Stomme mama (ik protesteer). Flauwe mama dat mag ik wel zeggen hé?

- Denk je dat Mega Mindy ook een onderbroek aanheeft?

- Sinterklaas, dat is eigenlijk Meester L. (3,5 jaar, tsss)

- Als je veel boterhammen eet dan word je groot. Maar als je nu zò groot bent (wijst met haar hand naar mijn hoofd) en je eet dan héél véél boterhammen, dan word je groter en groter en groter. (Ik stel haar gerust: we zullen niet moeten verhuizen naar een reuzenhuis - en eet mijn boterham verder op)

- Aan tafel, boterham in de mond. Dan wijst Noortje van haar mond naar haar buik: Die boterham is nog niet van de glijbaan gegaan!

- Zing nog eens dat liedje van de uil en de onderbroek

in de warme was

2011-01-15T05:59:00.000-08:00

Ooit kocht ik in een heel mooi winkeltje een heel mooi truitje. Na een keer of drie, vier dragen was het helemaal opgewold en ik teleurgesteld. In de warme was ermee, dacht ik, we zouden dan wel zien wat er van te maken viel. Inspiratie haalde ik uit die keer toen ik, lang geleden, àlle truien van meneer Oontand in één keer te warm waste. We waren nog niet zo lang samen, maar zelfs truiloos is hij bij mij gebleven. Hij wist toen natuurlijk wel wat hij huishoudkundig van me kon verwachten.

Mijn warmgewassen trui past nu voor Noortje, een drie-en-en-halfjarige! Enkel de kraag was te wijd, dus haakte ik er een boordje aan. Pimp geslaagd!

Mijn creativiteit is even ver zoek, maar ik oefen wel wat op de overlock die ik sinds kort in mijn bezit heb. En zo maak ik momenteel wat door heel wat andere naaiende bloggers bedacht, gemaakt en uitgelegd wordt: wikkelkleedjes en rimpelrokjes.

En nu zou ik even Tante Hilde willen zijn en ook zo'n geweldig schoon hemdje maken, want dat is toch echt subliem.

een broek die past!

2010-12-05T12:25:00.000-08:00

Een dag voor mezelf, dat was al enkele maanden geleden. Geen kind, geen man, geen huishouden, geen - euhm -ja, wel een naaimachine. De buitenlucht heb ik die dag niet gezien, want ik wilde een broek voor mezelf. Ik heb immers een bloedhekel aan die strakke broekskes die de jongste jaren in de winkels liggen. Begin er maar eens aan, zoeken naar een brede broek.

Een patroon had ik niet, wel mijn lievelingsbroek van enkele jaren geleden die tot de draad versleten is. Ik tekende alles op de tast, paste de tailleband aan en begon. Na een volle dag en een avond had ik een passende broek, wat een klein wonder is: meestal staat de tailleband open of is de broek te smal, je kent dat wel*.

Hopelijk doorstaat dit exemplaar de wasmachinetest want ik ben het eerste gebod niet nagekomen: gij zult altijd uw stof wassen voor ge hem knipt... Maar kom, ik heb een patroon, wie weet hoeveel broeken ga ik daar nog mee maken. Volgende keer misschien een iets smaller model.

Voilà, ongewassen en ongestreken: mijn floeren broeksken!

* 't werd een sailboat-model omdat ik jaloers was op mijn dochter haar broek, maar natuurlijk ook omdat dat tien keer makkelijker is dan een rits insteken...

zes jaar geleden

2010-11-25T11:14:00.000-08:00

Guusje vroeg aan Nel vroeg aan mij wat ik zes jaar geleden deed.

Zes jaar geleden had ik net mijn eerste digitale fototoestel gekocht, en ik trok alles om me heen.

Mijn heerlijke huis bijvoorbeeld, waar mijnheer Oontand ooit aan de deur stond en niet meer vertrok.

Waar je 's nachts kon wakkerliggen van kikkerkoren.

Wat mis ik dat huis!

Mijn tuin, met véél schaduw en véél zon en héél veel vogels, midden in de stad: huis-tuin-en keukenvogeltjes, maar ook: een reiger en een specht.

Mijn fantastische buurt, die ondertussen heel wat voller gebouwd is.

Man, het was daar goed.

't mag winteren

2010-11-20T11:40:00.000-08:00

In mijn kast ligt al lange tijd stof die roept om gebruikt te worden, en aangemoedigd door mijn mama durfde ik het dan toch: een winterjas voor Noortje.

Ik begon met goeie moed, naaide de panden aan elkaar, mocht oefenen op mama's overlock... en gaf toen het hele zootje aan haar. We wonen te ver van elkaar opdat ik regelmatig haar hulp kan inroepen, en die hulp had ik echt wel nodig bij het ineensteken. Een samenwerking dus, geweldig mooi afgewerkt door mama!

Het patroon komt uit de Knippie van oktober/november 2009 (lichtjes aangepast). Mama maakte er al een zomerversie van, die ik zo geslaagd vond dat ik ook een winterversie wou.

Aan het begin van de fotosessie liep het mis en viel model pardoes met jas en al in de modder.

Speculaas die smaakt naar Sinterklaas

2010-11-14T11:22:00.000-08:00

Vorig jaar had ik veel succes met mijn zelfgebakken speculaas. Ik vond het Hasseltse recept op het internet van iemand die beweert er veel van af te weten. Heerlijk! Zelf ben ik nog op zoek naar het geheim van de speculaas die wij kregen van onze grootouders, die ieder jaar een reuzebestelling plaatsten bij een bakker in Herentals. Die speculaas is zacht van smaak en boterig, en heeft niks van doen met speculaas uit een pakske. Volgens mij kennen weten wel meer mensen over welke bakker ik het heb.

Maar deze is dus ook heel lekker!

(Met deze ingrediënten maak je een hele berg speculaas):

500 gram zoete hoeveboter

 100 gemalen amandelen

 100 gram amandelschilfers 

650 gram bruine kandijsuiker 

1 kilo bloem en bakpoeder  of 1 kilo zelfrijzende bloem  

2 koffielepels kaneel

 4 grote eieren of 5 kleinere

 Meng de zachte boter met de suiker, doe er de eieren bij. Voeg bloem met bakpoeder en de kaneel toe. Kneed met de hand en doe het amandelpoeder erbij. Meng opnieuw en voeg voorzichtig de schilfertjes toe.  Laat een nacht rusten in de koelkast.  Maak rollen van zo'n 7 cm doorsnede en snij er vingerdikke schijven van.  Bak op 175 graden gedurende ongeveer 15 minuten. De Speculaas mag niet te bruin worden, enkel de randjes mogen lichtbruin zijn. Laat afkoelen en bewaar in blikken dozen. 

Schip ahoy

2010-11-03T13:08:00.000-07:00

Voor onze kleine matroos maakte ik een zeemansbroek, de sailboat pants van Oliver + S natuurlijk! Ik had al begrepen dat het patroon te wensen overlaat, de poep lijkt te dik en bovendien hou ik niet van driekwartbroekjes. Na een beetje gefoefel werd het dit. Ik knipte de broekspijpen te kort (er moest toch ièts misgaan), maar met een belegje werd het nét goed - al is het broekje niet op de groei berekend. Een volgende keer zou ik het kruis nog wat anders doen, en misschien probeer ik het ook wel zonder rekker. Niettemin: content!

En zo kan Noortje naar de klas wanneer de kindjes nog eens hun allerliefste versie van het liedje 'Schip ahoy' zingen:

alle kindjes, alle dieren, schip ahoy hoy hoy
we varen op de hoge golven schip ahoy hoy hoy
met ons schip de rode ballon
varen we alle dagen rond
alle kindjes, alle kindjes, alle kindjes!!!!

het naaiparadijs

2010-10-30T10:13:00.000-07:00

Noortje heeft een naaimachinewinkel geopend. Ze verkoopt er allemaal dingetjes om te naaien, stofjes en ook ijsjes en chocolade. Klinkt als het paradijs.

Ik dacht even een glimp van de toekomst te zien, maar toen ik haar vroeg wat ze later wilde worden, antwoordde ze heel verlegen: "juffrouw..."

Daar was al over nagedacht!

laundry TV

2010-10-23T08:50:00.000-07:00

Als kind hadden lief & ik geen tv. Zoiets zouden wij onze dochter nooit aandoen.

Ia, ia!

2010-10-23T07:47:00.000-07:00

Als dit weer een voorbode is van de winter, dan gaat er hier veel geknutseld worden.
Pa Oontand was zo lief om houten blokjes te zagen voor mijn stempels, zodat ik eindelijk kan stempelen zonder dat mijn vingers vol inkt hangen.

Deze gaat naar een trotse ezelbezitster.

2010-10-20T09:46:00.000-07:00

Hier wordt genaaid. Maar tijd om goede foto's te trekken is er blijkbaar niet meer...

Ik maakte:

een rokje. Te groot!

een rokje. Te klein!

een rokje. Net goed!

En voor deze winterse dagen: een kamerjas. Perfect nu we ons nieuwe verdiep in gebruik genomen hebben!

haak eens een bloem

2010-09-30T02:16:00.000-07:00

Bloemenbrochen zijn populair. En kijk, plots maakte ik dit. De uitleg kan ik grotendeels overnemen van mijn vorige blogpost, dus kom, ik doe een efforeke.

Zo doe je dat:

- maak een magische ring van 7 steken

- TOER I: 2 vasten per steek

- Maak het hart van de bloem door de haaknaald in het midden te steken en grote lussen te trekken rond de cirkel. Haak ze als vasten. Span je steken niet te vast aan. Doe dat de hele kring rond. Maak zoveel steken als nodig, dus tot het hart van de bloem helemaal bedekt is. (Ik kwam uit op een steek of 20)

- De bloemblaadjes: In iedere steek een bundel van 5 stokjes (eerste 2 lossen tellen als eerste stokje). Ik heb geen uitleg gevonden op het www, maar je werkt als volgt. Haak vijf stokjes in dezelfde steek, waarbij je telkens de laatste lus op de naald laat zitten. Heb je de 5 stokjes gemaakt, dan trek je de draad erdoor. Om de bloemblaadjes van elkaar te scheiden trok ik de draad langs achteren in de volgende steek. Maak het volgende bloemblaadje.

That's all folks!

haak eens een muts

2010-09-29T08:51:00.000-07:00

Haak- en andere microben hier. Ik wilde voor mijn driejarige een golfke in een mooie steek maken, maar vond niet meteen een patroon naar mijn goesting en met een kop die op barsten staat was dat ook nogal ambitieus. Een muts dan maar, op den tast want laat een patroon volgen nu net datgene was waar mijn kop geen zin in had. Wonder boven wonder, ik noteerde hoe ik het deed. Tadàà, mijn eerste tutorial! Ik probeer het verstaanbaar te houden, geen echte haaktaal voor mij. Jammer genoeg is de muts aan de kleine kant voor Noortje (hoofdomtrek: 49 cm), ik ga dus nog een grotere versie maken. Deze versie is voor hoofdomtrek +- 47 cm.

Ik koos voor een dikke wol (50 g) en haaknaald 4,5.

Zo doe je dat:

- maak een magische ring van 7 steken

- TOER I: 2 vasten per steek

- TOER II: Haak twee lossen. In iedere steek een bundel van 5 stokjes (eerste 2 lossen tellen als eerste stokje). Ik heb geen uitleg gevonden op het www, maar je werkt als volgt. Haak vijf stokjes in dezelfde steek, waarbij je telkens de laatste lus op de naald laat zitten. Heb je de 5 stokjes gemaakt, dan trek je de draad erdoor. Laat volgen door twee lossen. (m.a.w. 1 bundel, 2 lossen, 1 bundel, 2 lossen enz.) (= 14 bundels in't totaal)

- TOER III: idem. Je haakt de bundels in de ruimte tussen de bundels, dan krijg je een patroon.

- TOER IV: Haak 2 lossen. Haak telkens twee bundels in de ruimte tussen de bundels die onmiddellijk op elkaar volgen, zonder losse ertussen. Na de twee bundels haak je wel twee losse steken. (m.a.w.: twee bundels, twee lossen, twee bundels, twee lossen enz.) (28 bundels)

- TOER V: cf. TOER II (m.a.w. een bundel, twee lossen, een bundel, twee lossen enz.) (28 bundels)

- TOER VI: Haak 2 lossen. Evenveel bundels maar met maar 1 losse ertussen (28 bundels) (m.a.w. 1 bundel, 1 losse, 1 bundel, 1 losse enz.)

Het bovenste deel van de muts is gemaakt; de laatste toer flapt lichtjes naar binnen omdat hij smaller is. Nu volgt de boord in een andere steek. Voor deze boord vermeerderde ik het aantal steken, zodat de muts breed genoeg is. (Er zijn nu 56 steken).

- TOER VII: Haak 1 losse en dan 1 vaste in de eerste steek. Nu haak je een vaste tussen de bundels, gevolgd door een losse. Je slaat daarbij telkens een steek over, namelijk de bundel. Wel moet er in deze toer gemeerderd worden. Ik haakte om de drie steken twee maal een vaste en een losse tussen de bundels. (Zo kom je uit bij 74 steken).

- TOER VIII: Haak 1 losse en dan 1 vaste in de eerste vaste. Zelfde steken als TOER VII, maar omgekeerd: 1 losse, 1 vaste in de ruimte tussen de steken. Meerder af en toe totdat je aan 80 steken komt (1 losse, 1 vaste, 1 losse).

- Behoud dit aantal steken en haak verder tot je in dit patroon 9 toeren in't totaal hebt.

- TISAF!

Dit is de eerste handleiding die ik uitschrijf. Is dit verstaanbaar? Of toch liever echte haaktaal?*

* Update: volgens Mme Natuurlijk Rijk scheelt er wat met mijn handleiding. Dit is haar versie. Succes er mee!

gebruikte steken: losse, vaste, dubbele stokjes
1) opzetten 7 losse, ring sluiten
2) in iedere losse 2 vasten= totaal 14 vasten
3) in iedere vaste een groep (4dubbele stokjes met elkaar verbonden) 2 losse -> totaal 14 groepen
4)tussen iedere groep van stokjes; een andere groep van dubbele stokjes (14 in totaal) 2 losse en dit 14x herhalen
5) tussen iedere groep van stokjes (2x groep van 4 dubbele stokjes met telkens 1 losse tussen) in totaal 28 groepen
6) tussen iedere groep van dubbele stokjes (1 groep dubbele stokjes 1 losse in totaal 28 groepen - 2! losse
7) op groep van stokjes= 1 vaste; op de losse= 1 vaste: in totaal 56 vaste
8) op iedere vaste een vaste -56 vasten
toer 8 herhalen tot een band van +/- 5 cm

tortelloni

2010-09-26T11:33:00.000-07:00

Vanmiddag maakte ik verse tortelloni en plots bedacht ik dat dit wel wat is voor Bio de Janeiro, maar dan niet in de rubriek 'snelle hap'... Heel leuk om met kinderen te doen, je bent er wel even mee bezig.

Ik leerde dit jaren geleden bij een familie uit Modena, tijdens mijn jaar in Bologna. Héérlijke stad, als je in de buurt op vakantie gaat moet je er zeker eens een dagje of meer besteden. Die familie in Modena deed een goede daad door een arm studentje op te vangen tijdens haar eerste week in een vreemd land, Italiaans heb ik dus echt in de keuken geleerd. Ik vond het indrukwekkend om zien hoe zo'n Mama met knoesten van handen in een mum van tijd een hele berg deeg kneedde. Een pastamachine kwam er niet aan te pas, ze rolde het deeg flinterdun uit met haar deegroller. Die tortelloni, dat was maar één gang van de zovele. Tijdens de feestmaaltijd verscheen er ook een làp vlees op tafel, een salade, sorbet tussendoor en een hoop, wat zeg ik, een berg ijs. Na gang nummer twee kon ik gewoon niet meer en ik weet nog dat me dat kwalijk genomen werd, maar hoe leg je uit dat je ontploft als je amper twee woorden Italiaans spreekt.

Maar die tortelloni, die waren dus heerlijk. Met een 'o' omdat er geen vlees inzit en groter zijn dan tortellini.

deeg

- 250 g bloem

- 1 ei (niet volgens het echte Italiaanse recept maar het bindt wel beter)

- twee lepels olijfolie (idem)

- water (niet te veel, indien nodig kan je er nog wat bijdoen)

snuifje zout (doe ik erbij)

Kneed goed door tot het elastisch is en rol uit. Mij lukt dit niet zonder pastamachine: het moet dun genoeg zijn zodat de tortelloni's niet te lang moeten koken, anders verliest de vulling zijn smaak.

vulling

- ricotta

- parmiggiano

- 1 ei

- peterselie

- peper en zout

meng!

En leg kleine hoopjes op een vierkantje deeg. Vouw de hoeken samen, knijp ze bijeen en draai naar achteren (zoals een croissant)... enzovoort.

Als ik me het goed herinner dan zat er in de saus ook ricotta en parmezan, maar dat ga ik u niet aandoen, dit is al zwaar genoeg. Tomatensaus is ook goed, als er geen goeie, rijpe tomaten zijn dan gebruik ik altijd de biotomatenpuree uit de Delhaize, want die smaakt echt naar tomaat. Laat die lang doorkoken met bv. olijfolie, een sjalotje, look en op het einde wat basilicum erbij.

variatie: er kunnen ook fijngehakte noten in, of rucola...

Geen eetfoto's van mijnentwege, want eerlijk gezegd, vaak is dat toch geen zicht he.

verdiepje hoger

2010-09-11T00:04:00.000-07:00

Eindeloos verbouwen maar er komt licht aan't einde van de tunnel. En dan nu het leuke werk: lampen kiezen, een tafel, kleur in huis halen...

Zie je't al voor je, mijn naaihoekje?

12 jaar lang ging ik zo gekleed!

2010-08-31T10:14:00.000-07:00

Voor de grap maakte ik gisteren gauw een grafrokje, wie van Turnhout is kent dat wel: het uniform dat het centrum van Turnhout tientallen jaren lang grijs kleurde wanneer de school uit was. Toevallig had Noortje een witte polo en witte sokken aan, uniform compleet, bij't begin van het nieuwe schooljaar is dit wel een foto waard.

De stof is trouwens the real stuff, mijn mama heeft jarenlang deze rokken geknipt en genaaid. De grijze stof ging eerst naar de plissage, waarna die plooien er nooit meer uitgingen. En zo'n restje kwam ik gisteren tegen.

Tsja, en die school... na dagenlang te hebben volgehouden dat ze nièt gaat, lijkt Noortje er zich nu toch bij neergelegd te hebben. We zullen dan maar. De zakdoek zit klaar. Succes iedereen!

für eine liebe Freundin

2010-08-30T11:06:00.001-07:00

Berlijn is hip, ik weet het, maar ik durf het toch: ik stuur een cadeautje die richting uit. Hopelijk vinden ze het er ook ganz süß.

En het volgende cadeautje, dat breng ik gewoon zelf.

tas

2010-08-29T06:10:00.001-07:00

Bloggen en zomer, 't gaat niet goed samen. Ik kan niet beweren dat het aan't mooie weer ligt, maar kom, het kind is thuis, in Gent valt altijd wel wat te beleven en hei, de boog moet niet altijd gespannen staan. Maar de Oontand heeft niet stilgezeten. En dus schakelen we het blogniveau een viteske hoger. Vandaag: de tas. Ik begon eraan tijdens mijn passage bij de IJverige Wijven, het jongste naaiclubke van Gent, waar behalve genaaid ook naarstig getaterd werd. En dus zag ik bij thuiskomst dat het weinige werk dat ik er geleverd had, verkeerd gedaan was. Ach, 't was toch plezant.

Het model is de weekend bag van Husqvarna, (dank je Eloleo!) op 80% en gevoerd. Dat voeren was improviseren: het is mijn eerste tas en dus ben ik op het gevoel afgegaan. Ik had beter eerst de rits erin gezet, nu was dat het laatste wat ik deed en dat maakte het niet eenvoudig. De afwerking kan beter, maar niettemin: ik ben tevreden.

In de tas zit een boek van Charlotte Mutsaers, ik ben fan al vind ik Zeepijn nog altijd onovertroffen. (Eigenlijk zat er Onze oom van Arnon Grünberg in, maar dat is zo'n naargeestig boek dat ik het weer heb weggelegd. Het gaat over een kind wiens ouders vermoord worden en dat een nieuw gezin krijgt zonder dat er verteld wordt wat er precies aan de hand is. Enzovoort. Ugh).

Noortjes woordjes

2010-08-09T12:02:00.000-07:00

Onze zomer staat in het teken van een extreme vorm van de waaromfase. Als nu nog iemand me vraagt 'Wie heeft dat gedaan?', 'Heb je dat ook gezien?', 'Wat is dat?' of 'Kijk mama de straat is kapot wie heeft dat gedaan heeft de auto dat gedaan heeft de auto te snel gereden heb je dat gezien?'... dan doe ik hem wat. Maar verder alles goed hoor.

Enkele van Noortjes woordjes, de afgelopen maanden bijeengesprokkeld.

Kan gebeuren hè! (nog voor ik gemerkt had dat er een lamp was omgevallen).

Melk is van de koe, eitje is van het kippetje en chocolade van de kindjes.

Ik: Noortje, ik wil niet altijd het woordje 'kaka' horen. Zij, stilletjes: nee. En nog stiller: pipi (hahaha)

Drinkt haar flesje voor het slapengaan. Geeft me de fles terug. Zij: da's genoeg, da's voor vanavond.

Blaasbloemen

Kijk mijn kaka is een slang! Nee, 't is een vies slakje.

Shht, even stilletjes zijn! Ik ga denken! (Vijf seconden stilte). Ok, ik heb gedaan met denken.

Ik ga een vies liedje zingen. Het liedje van sjutte mette kont.

Donker licht (het flauwe schijnsel van een spaarlamp die net aangestoken is. Heel juist vind ik - ik hààt spaarlampen)

Ik heb nog geen lange borsten he! Ik (beetje bang voor het antwoord): En wie heeft er dan wel lange borsten? Zij: Juf X!

Wie wil een datje? Ik: Wat is dat? Zij: Van een zatje. Pandatje. Fanzatje.

Een praatprotje (says it all)

Sauspatat (op vakantie maakte ik luie puree uit een zakje, die nogal lopend was)

Papa, ga jij koffie halen voor de auto? (tanken)

Mama, zijn dat prinsesseschoenen? Ik: Ja prinses. Zij: Maar ik ben geen prinses, ik heb geen kleedje aan! (denkdenk) Heeft een prinses soms een broek aan?

P.S. en dit nog: Kijk, Klop! (in de winkel, bedoelt Kabouter Plop. Joehoe! Studio 100 is hier nog niet de baas!)

als mama naait

2010-08-04T12:56:00.000-07:00

Ik ben al vaak in de verleiding geweest om zo'n klein naaimachientje te kopen voor mijn dochter want dat had ik vroeger ook. Maar ja, Noortje is nog véél te klein en zoiets werkt toch nooit.

Niet erg! Haar fantasie doet zijn werk.

vakantiekilo's

2010-08-04T12:32:00.000-07:00

Vakantiekilo's, altijd gedacht dat dat de kilo's zijn die je tijdens je vakantie kwijtspeelt - maar ik hoor iedereen daar maar over zeuren dus zal het normaal wel anders zijn. Niet dat ik tijdens de vakantie niet leef als een Bourgondiër, maar werken, dàt maakt pas dik: de hele dag aan je bureau zitten en alle cake, koekjes en chips verorberen die de collega's voor je neus zetten, echt niet-te-geloven.

Soit, ik was bijna klaar voor een swap toen ik deze rok maakte. Ik ben een braveke en deed dus schoon wat Madame Zsazsa zei. Ik maakte mijn patroontje voor een rok op maat, knipte het open, bracht ruimte in, knipte en plakte... Eén ding vergeten: dat er wel een beetje rek op mag zitten als je je maat neemt. Te klein dus, althans voor ik op reis vertrok. Ik besloot nog wat te wachten, opnieuw te proberen, en kijk, ik kan erin. Geen swap dus, en nu moet ik ook mijn maten niet op het wwww zwieren, oef want daar had ik toch niet zoveel zin in.

Schoon stofke he?

Zomerhoedje

2010-07-14T09:44:00.000-07:00

Nu weet ik het weer, het was bij Ella Montella dat ik dit zonnehoedje tegenkwam. Een gratis patroon van Ottobre, voor het gemak steek ik de link erbij want 't is wel even zoeken en ik had er bijna overgekeken. Ik zie trouwens nu pas dat er ook een Nederlandstalige versie is, niet erg, zo heb ik mijn naaitermen nog eens geoefend in het Engels. Het patroon is echt heel simpel. En wat leuk is, een tijdje geleden zou ik nog heel wat hebben zitten zuchten en blazen, nu maak ik het gewoon. Op één avond was't af (het voorpand staat wel niet helemaal stijf, de vliseline mocht misschien wat dikker, en het sierstiksel zit niet perfect maar dat zie je enkel aan de binnenkant).

Drie!

2010-07-13T12:34:00.000-07:00

We hebben een driejarige in huis. Ons zotteke, rijmelotje, knuffelpoes wordt groot. 't Was feest, en de enkele uren regen van de voorbije weken kwam toen naar beneden. Maar hei, dat trekken die kinderen zich toch niet aan. Als er maar gespeeld kan worden.

Het luik 'handgemaakt' liet ik deze keer over aan Pa Oontand.

't is te zeggen: ik zorgde voor uitdeelcadeautjes voor de klas. En Noortje kreeg een kroon.

En Pa Oontand, die verdween een weeklang iedere avond in zijn atelier. Hij maakte een winkeltje. Of beter: een hele bazaar. De jarige was blij!

allerliefst

2010-07-12T13:40:00.001-07:00

Er fladdert weer een award door blogland - en kijk, hij komt ook mijn kant uit. Merci Oontje!

En 't is niet omdat het hier stil is dat er niet gewerkt wordt. Da's voor later.

Ik stuur de complementjes richting Jesupo, veel plezier ermee.

buren

2010-07-05T10:41:00.000-07:00

't Was feest in de straat.

En kijk,

Wie zit er daar aan de duvel?

Ah, 't is ons kleine buurblogmeisje!

blij

2010-06-25T11:36:00.000-07:00

Af en toe heeft pendelen zo zijn voordelen, bijvoorbeeld wanneer iemand je tipt over een stockverkoop in Brussel. En zo passeerde ik dus na mijn werk bij Miss Boule! Nadat ik me al eens goed had laten gaan op Petit Bazaar, deed ik dat gewoon nog eens over.

Mijn buit:

stoffen (wow, en haar voorraad nieuwe stoffen was helemaal indrukwekkend)

een broekske (wat een leuk ding hè, Miss Boule had moeite om er afscheid van te nemen)

linten

en boekskes uit mijn kindertijd. Ik heb die wel in het Nederlands gelezen toen ik klein was, maar dat wil niet zeggen dat ik geen mondje Frans mag klappen met mijn dochter, toch?

2010-06-19T07:56:00.000-07:00

Een bloesje van Citronille, heel simpel, het zat werkelijk in no time in elkaar. Alleen op het biaisbandje heb ik weer zitten sakkeren, het is dan ook wel heel fijn. Misschien moet ik eerst wat oefenen met bredere biais. En toen het zo bloesje goed als af was, stikte ik mijn knoopsgaten daar waar de knopen moeten komen. Natuurlijk zag ik dat pas nadat ik ze had opengeknipt! Maar goed, met de knoopjes eraan zie je dat bijna niet. En 't kind is weer content. Oh ja, met dat rood ga toch eens stoppen, morgen koop ik echte stof!

En wie mag er binnenkort gaan picknicken?

2010-06-17T11:40:00.000-07:00

Het is klaar en duidelijk, we hebben een winnaar! Proficiat Sneksniltje, het picknickdeken is het uwe. Aangezien ik me voorgenomen heb geen enkel computerprogramma meer aan te leren tenzij dat echt nodig is, koos ik voor de oude truuk met de kinderhand.

Stuur je je adres naar XXXX?

Veel plezier ermee!

sterrenjas

2010-06-13T12:52:00.001-07:00

Laat me eens stoefen met het werk van een ander. Omama was weer op dreef: een regenjas voor Noortje. De binnenkant bestaat uit rode katoen, de buitenkant uit tentstof (of noem je dat niet zo?) Het doorkijkeffect maakt dat dit rode jasje roze lijkt, maar niet is! Mijn model is niet gewillig en dus kan ik niet echt laten zien hoe mooi het jasje valt.

Ook de details vind ik schitterend: het touwtje in de kap, het kraagje, de drukknoopjes die als sterretjes zijn aangenaaid. Joehoe! (Hoeveel sterren krijgt de jas?)

omdat het nu toch zomert - weggevertje!

2010-06-03T13:46:00.001-07:00

"Leg dat nu toch gewoon opzij" zei mijn lief, want hij kon het niet meer aanzien. En hij had gelijk. Al heb ik dan een nieuwe naaimachine, het naaien wilde niet meer lukken. En dan heb ik het meer precies over dat vermaledijde picknickdeken voor Madam Hert. Ik denk in't vervolg wel twee keer na voor ik een belofte doe.

Omdat ik behoorlijk ongeduldig van aard ben, beviel deze gang van zaken me uiteraard he-le-maal niet! Temeer omdat ik me voorgenomen had NIETS ANDERS TE BEGINNEN voor dat xxx!!xx picknickdeken af is!

Waar het eigenlijk om gaat is de boord van het deken. Die maken is niet zo simpel als het lijkt hé! Maar goed, na heftig strijd te leveren met de naaimachine heb ik toch het pleit gewonnen. Eens diep ademhalen en de handleiding lezen kan soms wonderen doen.

Ik kon dus terug aan de slag. Om dit te vieren, en omdat het wel degelijk bijna zomer is: een picknickdeken voor een gelukkige passant!

Ik maakte immers twee exemplaren (maar dan wel één zonder boord, mij zouden ze geen twee keer liggen hebben). Madam Hert had uiteraard eerste keus. Zij wacht intussen al meer dan een seizoen (lente had ik beloofd, maar van een echte lente konden we toch niet spreken behalve dan die dagen dat Madam in Cuba zat. Nu het volop zomer wordt, kan ze eindelijk gaan picknicken en uitblazen van het vele werk voor haar nieuwe webwinkel). Zij koos mes en vork, het streepjesdeken is dus het weggevertje.

Laat een berichtje na en wie weet win je wel, je hebt tijd om deel te nemen tot 17 juni. Van de winnaar verwacht ik enkele feestelijke fotookes op het picknickdeken, heel benieuwd waar het naar toe gaat.

Voilà, nu kan ik weet met opgeheven hoofd de stad doorwandelen en hoef ik niet telkens weg te duiken wanneer ik een hert tegenkom. En als nu iemand me kan vertellen hoe je precies een boord aan een deken zet, dan ben ik nog contenter.

de vlier staat in bloei

2010-06-03T10:16:00.000-07:00

Dames (en heren? Zijn er hier ook heren?),

de vlier staat in bloei! Wie deze zomer wil genieten van zijn eigen vlier-aperitief weet wat gedaan. Het is tijd om vliersiroop te maken. Ik leg u nog eens uit hoe dat moet:

Je hebt nodig: heel veel vlierbloesem, 2 citroenen in schijfjes, 1 liter water en 2 of 3 eetlepels rietsuiker. Doe de vlierbloesem in een kom, doe de citroenen en de suiker erbij en zet een gewichtje op de bloemen zodat die zeker onder water staan. Laat 24 uur trekken. Zeef door een handdoek en klaar.

AANVULLING!!!

Dit is niet het recept voor siroop, wel voor een instant-drankje. Wie siroop wil maken, wacht met de suiker. Als alles goed getrokken is, zeef je het en giet je het in een pot met 1 kg rietsuiker erbij. Dat breng je aan de kook tot de suiker gesmolten is.

Hoe lang deze siroop bewaart, dat weet ik niet.

het meubelgen

2010-06-01T12:05:00.000-07:00

Pa Oontand maakt meubels. Met wat geluk mag ik binnenkort mijn boeken in zo'n kast steken. Mooi he? Meer bij am designstudio.

Maar kijk! Er bestaat blijkbaar zoiets als een meubelmaak-gen! Want terwijl Pa Oontand aan zijn kast werkt...

maakt Noortje meubels voor haar poppen.

Of voor zichzelf.

Een oven om pizza in te bakken.

Of een laptop waar Apple qua elegantie nog een puntje aan kan zuigen.

kleur

2010-05-26T07:29:00.001-07:00

buiten: grijs

boven: almaar witter

met hier en daar wat kleur

wij woonen op dezelfde aarde

2010-05-14T13:22:00.000-07:00

Ik kreeg het communiestokske van Vermiljoen. Maar die vergiste zich schromelijk, ze meende dat wij ooit klasgenootjes zijn geweest maar ze zit er een paar provincies naast. En nu zit ik hier met dat stokske, terwijl ik eigenlijk naarstig wilde naaien en mijn beloftes nakomen zit ik in fotoboeken te snuisteren. Ook leuk.

Mij eerste communie dus. Mijn mama, die haar hele leven al grafrokken (= het vroegere uniform van het Heilig Graf in Turnhout, zijnde een grijze plooirok waarbij een wit hemd en marineblauwe trui hoorde) en witte communiekleedjes verkocht (en nog veel meer, zeg ik er maar bij voor de zekerheid), moet er haar buik van vol gehad hebben. Voor mij geen wit bloemekesdiadeemke, nog minder franjes en vooral geen wit kleed!

Wij doen niet zoals de anderen, dat was zowat de leuze thuis, en zo besliste mijn moeder dat ik in blauw-witte streepjes voor het eerst ter communie moest gaan. Ik moet het haar nageven, het was stijlvol en ik viel op. Ik geloof niet dat dit kleedje zelfgemaakt was, de kroon in papier-maché natuurlijk wel. Ergens moeten er nog foto's liggen maar voorlopig heb ik enkel deze ene gevonden, plus de uitnodiging voor mijn feest, die ik eigenhandig schreef. Schoon toch.

En dit nog: 't stokje mag naar Nel, met haar veel geblaat.

2010-05-05T05:42:00.000-07:00

Ik kocht een nieuwe broek.

Kortte ze in.

Maakte een haarlint met de restjes.

En ontdekte zo dat de ene pijp acht centimeter breder is dan de andere.

poppetje slaapt

2010-05-01T06:23:00.000-07:00

Mijn nieuwe naaimachine is er, geen excuses meer. Wat ik begonnen ben, moet af*.

Nummer 1: de reiswieg voor de pop.

* Héél ambitieus. Ik toon de mand met projecten liever niet.

Mooi, zei Noortje. Maar ze wees me er fijntjes op dat ze al een maxi-cosi voor de pop heeft - en besliste dan maar dat het ding ook op haar rug gedragen kan worden.

Taart met ui en geitenkaas

2010-04-28T11:16:00.000-07:00

Ik erfde twee bijzondere kookboeken: een versie die mijn overgrootvader met de hand overschreef voor mijn grootmoeder, die kookles kreeg op school (geen foto, want niet bij de hand). En Ons kookboek van den Boerinnenbond, Tweehonderdste duizendtal, het exemplaar van mijn andere grootmoeder. Het zit vol aanvullingen, krantenknipsels, briefjes. Heerlijk om het geschrift van mijn grootmoeder terug te vinden en de recepten op te zoeken die aan vroeger doen denken. Al heb ik Rijst met gebakken banaan en kaas niet teruggevonden. Echt lekker, geloof me, al klinkt dat niet zo.

Mijn kookboek is beduidend dunner maar er staan enkele absolute toppers in die altijd succes kennen. Vaak zelfbedacht, soms zijn het recepten die de familie rondgaan, zoals deze Taart met ui en geitenkaas. Overheerlijk, klaar in een wip en koud ook lekker, voor een picknick bijvoorbeeld.

Je hebt nodig:

bladerdeeg (mijn deeg kwam uit een pakje)

3 uien, fijngesneden

150 g zachte geitenkaas

2 eieren

1 lepel room

50 g harde geitenkaas (kan ook gruyère of emmenthal zijn)

1 lepel verse dragon

zout & peper

Het recept:

Bak de uien 20 minuten. Meng de zachte en harde geitenkaas, eieren, room, dragon, peper en zout. Roer de gebakken uien erdoor. Giet het mengsel op de quichebodem. Bak zo'n 20-25 min.

Smakelijk!

weekend weg

2010-04-14T12:23:00.000-07:00

Uitblazen, dat was nodig en we spreken er al lang van. En 't was het goeie weekend, volop zon, buitenzitten tot 's avonds laat en dan opwarmen voor de stoof... Geweldig plezant, zo'n boerderij. Vooral omdat het er een met een geschiedenis is, ik speel hier al sinds ik nog in de wieg lag en nu mag Noortje hier rondcrossen.

Leuk ook omdat we thuis nog niet echt van een hof kunnnen spreken. Dat komt wel, ooit, maar voorlopig zaaien we in pottekes.

We gingen wat wandelen in de buurt, er staan daar nogal wat vakantiehuisjes in de bossen. Een beetje akelig soms maar 't levert schone plaatjes op.

Maar laat ons het even over serieuze zaken hebben. Mijn naaimachine is stuk. Ik was net een reiswieg voor de pop aan't maken zodat die meekon op weekend, enkel nog de rits erin en biais afwerken, maar toen was het ermee gedaan. Klinkt erger dan het is, het ding komt uit het kruidvat en ik heb altijd gedacht dat het geen lang leven beschoren was. Maar... het heeft me goesting doen krijgen om verder te gaan met naaien.

Nu ben ik van plan me een Husqvarna Emerald 116 aan te schaffen - tenzij iemand nu heel snel roept: 'niet doen!'. Vlakbij is een winkel met een sympathiek meneerke die die toestellen ook zelf herstelt, en er zit vijf jaar garantie op. Het toestel van meisjesmama interesseerde me ook en is wat goedkoper, maar service om de hoek, hm, dat kan toch ook wel tellen. Ik kies niet voor een elektronische versie, dat wordt me wat te duur. Of is dat toch aan te raden voor wie veel naait?

En nu nog wat geduld...

vragenuurtje

2010-04-04T12:59:00.000-07:00

Plannen genoeg, daar ligt het niet aan. Maar mijn energie is op. Een serieus tekort aan vitamine D, zegt de dokter. En dus doe ik het maar even rustig aan, ik beperk me tot spelen samen met Noortje. Ze verwacht van me dat ik een koe maak, een papegaai en een ezel. Mijn creaties lijken in de verste verte niet op die beesten, maar zij is content.

Stilzittend kan ik wel wat vragen op jullie afvuren. Zoals: Krijgen jullie ook commentaar dat de naaimachine te veel lawaai maakt? Of bestaan er ook stille naaimachines? Waarom neemt het stemvolume van kleuters zo enorm toe eens ze naar school gaan? Krijgen ze les in roepen, of is het een verdedigingstaktiek? Waarom schijnt de zon enkel op weekdagen en amper in't weekend? Waar kan ik mooie stoffen vinden voor een regenjas, en hoe noem je zo'n stof*?

Misschien laat ik het hier voorlopig wel bij, 't is een beetje lui he, vragen afvuren en zelf niks aanbrengen.

(*toile-cirée is niet echt wat ik zoek, 't moet soepeler. In het Frans spreken ze van 'coton enduit', het Engelse 'waxed cotton' is het dan weer niet. En als je 'geplastificeerd katoen' googled, krijg je wat hits - maar er moet toch nog een naam voor bestaan).

onbewaakte momenten

2010-03-30T11:54:00.000-07:00

Ooit hoorde ik fotograaf Michiel Hendryckx op televisie vertellen dat je een kind best maar beter spaarzaam fotografeert - het zou zijn onschuld verliezen, of althans zijn spontaniteit. Ik gaf hem toen gelijk maar kon het niet laten. Ik trek graag foto's en ik trek graag foto's van mijn kind.

Nu is Noortje zich heel bewust van de camera. Als ik die bovenhaal, zegt ze: “hier ben ik!”, en trekt dan snoeten. Ze poseert. En sindsdien trek ik veel minder foto’s. Ik probeer wel, stiekem, maar ze onderbreekt er haar spel voor. Kijkt in de lens. Wacht tot ik klaar ben en beseft niet dat ik net dat spel wil vastleggen, op een onbewaakt moment. Toen ik ooit foto’s ging trekken bij de onthaalmoeder, was er niet één kind dat verbaasd reageerde op de camera. Allemaal vinden ze het doodnormaal om aandacht te krijgen van een fototoestel. En wij vinden het normaal dat foto’s van onze kinderen wie weet wel voor altijd rondzweven op het internet. Voor ons eigen plezier.

lente

2010-03-24T13:15:00.000-07:00

Na een spontane pannenkoekenslag deze namiddag weet ik het wel zeker: 't is lente. Die winter heeft voor mij meer dan lang genoeg geduurd, maar ja, wie heeft daar nu nog niet over gezeurd.

De lente brengt ook wel nieuwe stress met zich mee, want ik beloofde Madam Hert een picknickdeken voor de warme dagen. Ik beloofde dat niet zomaar, ze schonk me eerst een geweldig laptoptasje waarmee ik nu rondparadeer. Jammer genoeg heeft de winter ook de energie uit mijn lijf gezogen en moet ik me echt oppeppen om wat af te werken, maar beetje bij beetje krijgt het picknickdeken vorm. Nog wat geduld gevraagd!

ogen

2010-03-22T13:46:00.000-07:00

Heb ik al verteld dat onze dochter grote ogen heeft?

Mijn patroonloze plooirokje

2010-03-10T05:59:00.000-08:00

Dat ging snel! Dankjewel Mme Zsazsa. De uitleg van het patroonloze plooirokje is perfect, alleen heb ik niet goed gemeten. De buik van mijn dochter is heel wat dikker dan haar taille en dus is het een pak te groot (op de tekening werd de taille gemeten boven de navel). Ik was voorzienig en maakte het rokje wat te lang, het kan dus nog wat in de kast hangen tot haar poep dik genoeg is.

Een ongestreken foto want nu wordt het tijd dat ik met mijn Noortje van de zon ga genieten, 't kind heeft al een heel rokje lang op me gewacht.

kunst- en vliegwerk

2010-03-03T02:11:00.000-08:00

Een kleedje cadeau doen dat vol beginnersfouten zit, is dat schattig of not done? Hoe dan ook, Baby M. is geboren en mag zich binnenkort aan een pakje verwachten. Ik heb al het mogelijke gedaan om de fouten te verbergen, maar ik zou er toch geen lat tegen durven leggen. Ongeveer alles ging mis. Het was enkele maten groter bedoeld, maar veel te smal dus kortte ik het in. Pas toen het in elkaar stak bedacht ik dat ik de rugopening vergeten was, een klassieker! Dus knipte ik de rug open om er een strook tussen te zitten, maar ik knipte stomweg ook de voering van het voorpand doormidden.

Ik gaf niet op! Die voering stikte ik terug aaneen en werd natuurlijk te smal, waardoor ik er een stukje moest tussenzetten. Knoopsgaten maken heb ik nog niet vaak gedaan, maar hoe komt het dat het de eerste drie knoopsgaten goed gaat en er dan dit gebeurt:

En dan heb ik de naden nog niet geteld die ik heb moeten overdoen. Om het goed te maken naaide ik een bloem op het kleedje, het hart van de bloem is een vilten bolletje, doormidden gesneden.

Is het u ook opgevallen dat dit wel een erg winterse outfit is, terwijl iedereen aan de lenterokjes begint? Ja kijk, sneller kan ik niet. En bovendien gaat baby M. dit de eerste maanden toch niet dragen, tenzij ze verbazend goed groeit.

kinderkamer

2010-02-22T12:29:00.000-08:00

Aan Vriend de Schilder vroegen we een beschilderde muur als geboortecadeau voor Noortje. Maar toen de kamer eindelijk af was, vond Pa Oontand het toch wel wat gedurfd om op zijn vers- (en zelf-) geplakte muur te gaan schilderen. Een schilderijtje dus. We zijn het eindelijk gaan kiezen, het werd een sneeuwman omdat dat wel past in de leefwereld van onze dochter. Met die sneeuw hebben we het nu wel gehad, maar dat schilderij hangt nog niet op...

muzikale trein

2010-02-14T12:14:00.000-08:00

Een prachtig idee van Ricardo Seola: een muziekdoos in de vorm van een speelgoedtrein.

en toen WAS er VOETBAL

2010-02-13T01:31:00.001-08:00

Jammer dat niemand hier van voetballen houdt, anders zou het huishouden weer een pak gemakkelijker gaan. Terwijl de gasten met de bal spelen, wordt de was gedaan - in de bal!

swirl-a-washing-machine-laundry-basket-water-barrel-toy-in-one-ball-of-fun

safety first

2010-02-06T10:48:00.000-08:00

Een rokje met ingebouwde reflectorband, dat had u nog niet gezien. Het was ook helemaal niet zo bedoeld natuurlijk - maar aangezien ik mij meestal al fietsend door de stad begeef, zal ik dat maar als een voordeel beschouwen.

Eerst ging ik een blauw rokje maken. Toen vond ik dat deze rode Ikeastof er ook wel bij paste. Na achtereenvolgens goedkering, afkeuring en weer goedkeuring hier in huis, ging ik toch maar door - zij het met de nodige twijfel. En toen bleek het rood, in combinatie met blauw en naar gelang het licht dat er op valt, nogal oranje uit te slaan. Waarna ik plots niet meer mee mocht naar dat feestje zaterdagavond. Of toch.

Ach, eigenlijk ben ik wel trots op het rokje, het is dan ook mijn allereerste zelfgemaakte. De rits laat ik u niet zien - die moet er nog eens opnieuw in maar daarvoor ga ik toch nog eens eerst raad vragen bij een buurvrouw of mama.

Enne, Vermiljoen, sorry dat ik jouw kleuren gepikt heb. Dat van dat rood, dat is echt toeval.

2010-01-23T05:27:00.000-08:00

Ik ben eigenlijk maar een sporadisch naaierke, allez, klein bier in vergelijking met mijn mama. Haar tempo is echt niet te volgen - en dat is zeker niet omdat ze anders haar dagen niet gevuld krijgt.

Bovendien heeft ze wat met knopen. Soms koopt ze opeens een hele stock op. En dan moeten die knopen een plaats krijgen. Enkele jaren geleden vroeg ze mijne meneer om een oplossing, en die maakte dit. Noortje vindt het natuurlijk fantastisch.

zucht

2010-01-21T11:55:00.002-08:00

Ik weet niet of u het gemerkt heeft, maar zondag heeft de zon geschenen. Tijd voor een wandeling om de hoek, langs de Schelde.

Noortjes woordjes II

2010-01-18T11:03:00.000-08:00

'Eéntje is genoeg he mama' (Noortje die met het wc-papier gaan lopen is terwijl ik op't toilet zit. Nadat ik één blaadje krijg stopt ze het wc-papier in de kast).

Noortje tieteloren (aan het telefoneren)

paparazer (de Barbapapa's)

jommetje (een jongetje)

stakstok (een kapstok)

't Is donker buiten! Maantje is wakker! Moet slapen hé! Sloeber! (Noortjes wereldbeeld valt aan duigen wanneer ze ontdekt dat de maan ook schijnt wanneer het nog dag is. Ze spreekt er een hele rit over).

Voor wie jaloers is op Mme Zsazsa

2010-01-13T05:04:00.000-08:00

doe ik er nog een schepke bovenop.

Wij hebben zo al een aantal jaskes versleten. En nog meer weggegeven. Nieuw uit de jaren '70 of zo!

De Oontand ging naar Parijs en bracht mee...

2010-01-12T13:44:00.000-08:00

Niet zoveel eigenlijk. Dat overkomt me nu altijd: ik doe massa's winkels en kom met bijna niks thuis. Mijn grootste aankoop zijn bakjes voor mijn naaigerief, gevonden bij Muji. Da's zowat de Ikea van Japan maar maal zes (de prijs dan).

Buiten dat het geweldig veel deugd deed om in Parijs te zijn ga ik niet alles aan uw neus hangen. Wel twee geweldige adresjes voor vleeseters in Le Marais (dat kan tellen voor een ex-vegetariër):

Robert et Louise, 64 Rue Vieille-du-Temple.

Uw contre-filet wordt gebakken boven het haardvuur, de pommes sautées zijn knapperig en de sfeer is warm.

Au petit fer à cheval, 30 Rue Vieille du Temple

Vooraan drink je aan de bar, achteraan eet je een dagschotel of een soepke met stokbrood, ideaal om 's middags wat energie op te doen. Die foto's zijn niet van mij want al is het dan al enkele weken geleden dat ik daar was, ik had toch een dikke jas aan.

Laat het smaken hé.

Te groot, te klein, te laat en te weinig wol

2010-01-09T11:53:00.000-08:00

Ik kan nog een eindje doorgaan met mijn lijstje. De zelfgemaakte cadeautjes dit jaar waren niet allemaal naar wens. Het kleedje voor mijn dochter bijvoorbeeld.

Het is niet zo dat ik per se een mee wou doen met de omkeerbare mode, maar ik had ook zoiets in gedachten en bovendien heb ik hetzelfde stofje liggen. Alleen ben ik ongeduldig en een beetje dom. Ik begon dus aan een proefkleedje en in plaats van even een patroon te gaan lenen, begon ik stante pede zelf wat uit te tekenen. Maar meten is niet mijn sterkste kant en dit kleedje zal dus voor volgend jaar zijn. Volgens de definitie van Mme Zsazsa ben ik nu een loser maar ik schuil me achter het feit dat dit mijn eerste keer is. En bijna maakte ik mijn eigen keersukkel, maar ik kwam nog net op tijd tot inzicht.

Bij poging nummer twee ging ik helemaal overhaast te werk, ik moest en zou snel een nieuw kleedje voor Noortje in elkaar boksen. Veel te klein, deze keer. Bovendien besliste ik pas in laatste orde na te denken over een eventuele rits of knoopjes achteraan, helemaal niet zoals dat hoort. Dus heb het kleedje nog maar wat verkleind, hopelijk past het nu voor een beginnend loperke want in de maand januari worden er vermoedelijk wel wat meisjes geboren om me heen en dan heb ik al een geboortecadeautje liggen. Nu zoek ik nog een proefbaby die mijn kleedje eens wil passen, zodat ik kan zien of het de moeite is om het af te werken. Maar aan welke mama vraag je nu zoiets, om dan erbij te vertellen 'dat het wel niet voor jou is'...

Poppetje die kreeg een nieuwe buggy - eindelijk werkt dat ding weer, het was meisjesmama die me de duw gaf om er werk van te maken.

Tot slot nog de sjaal voor mijne meneer. Vorig jaar begonnen en niet afgewerkt, deze winter een nieuwe poging. Met kerst was hij af, zo dacht ik - maar hij bleek te kort. Natuurlijk was de wol van vorig jaar niet meer te krijgen, dus mocht meneer mee naar de Phildar om nieuwe kleurkes te kiezen. Hij moést mee want ik was er als de dood voor een voetbalsjaaltje te maken, nu is het een gedeelde verantwoordelijkheid als hij commentaar krijgt.

waar een mens al niet wakker van kan liggen...

2010-01-04T12:20:00.000-08:00

... van een eerste schooldag, bijvoorbeeld. En dan nog niet eens die van mezelf, maar die van mijn dochter. Al wéken maak ik me hier zorgen om, mijnheer Oontand liet het niet aan zijn hart komen. Tot gisteren: "Zou je haar toch niet een halve dag brengen?" Hij vond dat één dag op voorhand precies op tijd is om je vragen beginnen te stellen.

Die eerste schooldag ging geweldig goed. Het afscheid was moeilijk, maar verder stond Noortje te springen om eraan te beginnen. En hoe vaak was ik niet gewaarschuwd dat je je kind wel kunt bijeenvegen na zo'n eerste dag. Noortje niet, die heeft de hele dag gelopen, geroepen, gezongen en gedanst. Ik was al een beetje bang dat ik mijn kleine meisje kwijt zou raken - en daar gaan we al. Als ik haar wat vraag of verbied, trekt ze bekken en doet ze gewoon verder. Met meer lawaai, kracht, geweld. Met andere woorden: stout! Dat heb ik nog nooit gezegd van mijn dochter...

Op een gegeven moment begon ik me zorgen te maken. Eén halve dag laat ik Noortje alleen op het gemeenteschooltje en ze kleedde zich zo:

Nadien begreep ik dat het gewoon modeshow was. Ze doet dat wel vaker.

Spreekt u Japans?

2009-12-28T12:45:00.000-08:00

Joehoe, patronen! En wel voor kinders, vrouwen en zelfs mannen! Geeft het niet dat ze in het Japans zijn? De waarheid is dat ik zelf niet weet of ik er wel weg mee kan, maar schoon zijn ze wel. Veel plezier ermee!

http://www.kokka.co.jp/so-ing/sewing

De Strik ofte Au Pluba

2009-12-22T02:02:00.000-08:00

Ook ik koop uiteraard stoffen bij De Strik ofte Au Pluba in Ledeberg, want het is niet ver van mijn deur. Over de wat mindere service is al wat afgeblogt, maar een gesprek van onlangs vond ik toch de moeite om te noteren. Absurd! (Ik had me nochtans voorgenomen geen vragen meer te stellen bij De Strik, gewoon kiezen en betalen!)

Ik: "Weet u waar ik een stofschaar kan laten slijpen?" (leek me een logische vraag in een stoffenwinkel)

Mijnheer De Strik: "Dat weet ik niet, waarom vraagt ge dat? Knipt gij dan zoveel stof misschien?"

Ik: "eeuh wel, wat is veel, in ieder geval is mijn schaar nu bot".

"Wel, ge kunt altijd een nieuwe schaar kopen. Knipt gij nu echt zoveel stof?"

"???"

"Awel, in Kortrijk kunt ge dat. In de Lange Steenstraat. Daar kunt ge uw schaar laten slijpen".

"Ja, maar dat is wel wat ver he".

"Waar zijt gij van de zomer op vakantie geweest? Ha, naar Frankrijk! Is dat dan niet ver misschien?"

Ja, daar had ik niet van terug. Waarna ik maar zelf op zoek gegaan ben - twee straten verder vond ik een winkel die dat voor me heeft willen doen, voilà.

hoezo de Ardennen? wij hebben toch het Arbedpark?

2009-12-20T04:47:00.000-08:00

De Mot

2009-12-19T07:00:00.000-08:00

Onlangs ontdekte ik De Mot in mijn kleerkast. De schrik van elke huisvrouw en hoewel ik me liefst niet in die laatste categorie plaats (omwille van het feit dat poetsen mijn sterkste kant niet is en ik bovendien niet vaak genoeg thuis ben om van een huis-vrouw te kunnen spreken), was ik toch ook niet zo opgezet met mijn bezoeker. Ik heb dan maar de wijze raad van mijn mama opgevolgd. Joepie, het vriest! Al wat van wol is mag nu een tijdje buiten hangen, haha, zo zal ik die beestjes eens een koekje van eigen deeg geven.

Ook de wollen trui die ik enkele jaren geleden breidde, mag nog eens uit de kast. Enkel als het echt wintert. Ik vind niet dat je kan zien dat hij volledig geïmproviseerd is. Er kwam geen patroon aan te pas en ik heb me ook niet te moe gemaakt in het tellen van de steken. De kraag kwam er een beetje per ongeluk op en werd aanvankelijk weggelachen, maar enkele seizoenen later heeft hij toch al vaak zijn nut bewezen.

sneeuwpret

2009-12-19T06:09:00.000-08:00

Sneeuw aan de zee, ik vind dat schoon. Maar blijkbaar ben ik de enige van de familie die er zo over denkt. We moesten toevallig aan de kust zijn, en dus zag ik wel wat in een strandwandeling. Maar mijne meneer mag dan een grote fan van sneeuw en ijs zijn (pakweg half oktober kijkt hij voor het eerst naar webcams van de dichtstbijgelegen ski-oorden of er al wat gevallen is), de combinatie sneeuw en zee vindt hij maar niks. Noortje had het blijkbaar al gehad met sneeuw voor dit jaar, en dus liep ik daar met twee zeurpieten op het witte strand - die bovendien zo snel mogelijk terug naar de auto wilden. Dit hebben ze volgens mij dus niet gezien.

heimwee naar de zomer? een beetje maar

2009-12-14T12:14:00.001-08:00

toen was het warm

2009-12-14T12:02:00.000-08:00

nu is het koud

knip eens een broek uit een hemd

2009-12-14T11:23:00.000-08:00

En opnieuw zeggen we 'dank u Mme Zsazsa'! De inspiratie voor deze hemdsmouwbroek vond ik ooit op een link op haar site. Die link is verdwenen maar het broekje heb ik toch maar mooi gemaakt. Hoe ga je te werk? Je zoekt het mooiste hemd uit van je man of lief, laat eens vallen dat het toch wat begint te slijten, of je kiest voor de minder subtiele manier en knipt eenvoudigweg de mouwen af.

Ziehier het resultaat. Het moest vooruitgaan en dat is er aan te zien, maar al bij al mag het er resultaat zijn. Ik heb het oorspronkelijke model wat aangepast: als tailleband gebruikte ik de knoopsgaten van het hemd, daar kon meteen het touwtje door om de broek op te houden. Achteraan stak ik een elastiek, die vastgemaakt is met knoopjes – opnieuw door de knoopsgaten, recyclage ten voeten uit. Het broekje was op de groei gemaakt, maar is ondertussen gesneuveld - gestolen goed gedijd niet.

schoolstress

2009-12-10T12:37:00.000-08:00

Ik ging véél kleren maken en ze zelf labelen zoals Mme Zsazsa ons dat geleerd heeft, en natuurlijk met zelfgemaakte stempels. Allemaal tegen dat Noortje naar school mag, en da's over minder dan vier weken. Stempels heb ik al, een hele hoop, maar Noortjes naam heb ik nog niet zo fijn gekregen dat hij als label kan dienen. En dus koos ik maar voor lovelylabels, het figuurke dat er bij zit is dan wel niet zelfgemaakt maar ach, het ziet er goed uit, zat verbazend snel in de bus en strijk je met alle gemak in én uit je kleren. Trouwens, die schoolstress, vooral de Oontand heeft er last van, Noortje nog niet.

kerst

2009-12-10T11:54:00.000-08:00

't Is voor meneer, dus houden we het sober! We gaan rechtdoor, eindeloos, met af en toe een streepke.

Dit was een kerstplan van vorig jaar, maar toen lieten mijn handen het afweten. Nieuwe poging, wie weet toch één zelfgemaakt kerstcadeau dat ik nog onder de boom kan leggen. Misschien moet ik zelfbouwpakketten cadeau geven: ik zorg voor materiaal en begin eraan, het afwerken is deel van het plezier voor de ontvanger.

vlieg

2009-12-07T11:14:00.000-08:00

Is dat nu nog normaal? We tellen zeven december en er zat zonet een vlieg in mijn glas wijn. Laat die beesten alst-u-blieft eens aan hun winterslaap beginnen.

Op de muur tekenen

2009-12-05T11:06:00.000-08:00

Wij hadden vroeger een gang waarin we op de muren mochten tekenen. Dat was toen tamelijk spectaculair en er was geen bezoeker die naliet zijn (hand)tekening te zetten. Was de muur vol, dan werd hij overschilderd en begonnen we gewoon opnieuw. Maar nu dit: whiteboard muurverf. Zo wordt op de muren tekenen pas echt cool!

boterham met choco

2009-12-05T00:15:00.001-08:00

Voor mijn metekindje maakte ik ooit dit foto-album. Tekenpapier rondde ik af met zo'n tangetje dat je in de hobbywinkel kan kopen, de kaft is van een hard plastiek. De hoeken van de kaft waren moeilijker, ik sneed ze af met een mes en vijlde ze dan bij. De cover zelf is lichtjes bijgeschuurd om een mooier effect te krijgen. Die ringen koop je in elke hobbywinkel denk ik (zeker bij de Banier) en de gaatjes knip ik met een gatentang (die voor stof bedoeld is). Het idee van de boterham met choco kwam van mijne meneer (die uiteindelijk toch altijd de creatiefste in huis is). Wat mijn metekindje er van vond was me niet helemaal duidelijk. Misschien was het geen cadeau voor haar leeftijd en dacht ze dat we met haar aan't lachen waren. Maar een album is gemaakt voor later, dus dat zal wel meevallen. Nu kan je dit soort albums ook in de winkel kopen. Zonder choco wel te verstaan.

Tellen

2009-12-03T11:53:00.001-08:00

ik: "een, twee, drie"

Noortje: "acht, vier, acht, vier, acht, wijf"

kapke

2009-12-03T11:09:00.000-08:00

Toen Noortje zo'n drie maanden in mijn buik zat, maakte ik dit mutsje. Ik was in mijn viltfase. Sindsdien heb ik niet meer gevilt, mijn handen kunnen er niet meer tegen. Erg jammer, want ik deed het heel graag. Ook jammer is dat traagheid een van mijn zonden is. Zoals zovele zaken kreeg ik het ding niet op tijd af. Deze foto is getrokken toen Noortje nog geen één was. Te groot dus, en ik wist niet precies hoe ik het moest afwerken. Ik wilde er een stoffen mutske inwerken, maar dat is er niet van gekomen. Eén winter later zorgde ik dan maar voor een rekkerke. Niet echt gezellig dus is het altijd een siermutske gebleven. En moest het nu getverderrie niet de hele tijd regenen, dan zou ik ook kunnen laten zien hoe het er nu uitziet!

de Processie der dingen

2009-12-03T10:57:00.000-08:00

Op een blauwe maandag ('t was eigenlijk meer een zondag en het regende, verder geen kat op straat) kwamen we een wel heel vreemde stoet tegen. Niet de Heilige Graal maar een aansteker, een wc-eend, een blikje en een I-phone werden rondgedragen - in reuzeformaat dan wel. Heel bevreemdend, zeker omdat er buiten ons helemaal geen toeschouwers waren. Aan één van de processiegangers vroeg ik wat ze precies aan het doen zijn, maar meer dan dat het 'een hobby' betreft wilde of kon hij me niet vertellen. Er werd immers niet gesproken in de stoet, enkel muziek gemaakt. Nu blijkt dat we de Processie der dingen zijn tegengekomen, een project van kunstenaar Benjamin Verdonck (da's die van het vogelnestje).

In de processie lopen heel wat mensen zonder papieren rond, veel van hen zijn kunstenaar. Ik hou wel van zo'n stille statements.

op kalender 09 lees je:

ZONDAG 1 NOVEMBER
LOPEN WIJ DE PROCESSIE DER DINGEN

DE STOET BESTAAT UIT
EEN AANSTEKER (BIC)
EEN WC EEND
EEN BLIKJE (JUPILER BLUE)
EN EEN I PHONE

DE BEELDEN
DAGDAGELIJKSE GEBRUIKSVOORWERPEN
DIE WIJ GEWOONLIJK IN ONZE BROEKZAK WEGSTEKEN
ZIJN GROOT EN ZWAAR OM TE DRAGEN

DE TOCHT IS LANG
(VAN 9 TOT 5
VAN ANTWERPEN CENTRAAL TOT AAN HET MAS
VAN DE VOGELTJESMARKT TOT AAN HET NIEUW JUSTITIEPALEIS)

DAT KUNNEN WIJ NIET ALLEEN

DAAROM HEBBEN WIJ AAN DE MENSEN ZONDER PAPIEREN
DIE WE ONTMOETTEN VOOR DE BOURLA IN MEI
GEVRAAGD ONS TE HELPEN
MENSEN DIE HIERNAARTOE ZIJN GEKOMEN
MET HET OOG OP EEN BETERE TOEKOMST
EN IN AFWACHTING DAARVAN ALS TWEEDERANGSBURGER DOOR HET LEVEN GAAN
ZIJN HARDE WERKERS
DAT IS ALGEMEEN GEWETEN

WIJ HEBBEN DEZE MENSEN NIET ALLEEN GEVRAAGD
OMWILLE VAN HUN SPECIFIEK STATUUT
MAAR OOK OMWILLE VAN HUN VERMOGEN
(MET ELK VAN DE MENSEN HEBBEN WIJ AL EENS GEWERKT
VOOR ELK VAN HEN HEBBEN WIJ BEWONDERING EN RESPECT
MET ELK VAN HEN WILDEN WIJ OPNIEUW WERKEN)
ZONDER HEN
ZOU IK HET WERK DAT IK NU VOOR OGEN HEB
NIET KUNNEN MAKEN

ZO ZIJN WE
ZEG IK
ALLEMAAL KUNSTENAAR

WIJ WILLEN GRAAG EEN DAG LANG DINGEN VERSLEPEN IN RUIL VOOR GELD
ZEGGEN ZIJ
(ILLEGAAL VERBLIJF IS DUUR)
VOLGENS DE LETTER VAN DE WET ECHTER
KUNNEN WIJ ONZE VRIENDEN NIET BETALEN

COSA FACCIAMO OBLOMOV?

(WORDT VERVOLGD)

rok

2009-11-27T11:18:00.000-08:00

Dit rokje ('The Market Skirt') maakte ik dankzij het patroon van dana-made-it. Tot in het kleinste detail uitgelegd, perfect voor ongeletterden op het vlak van patroonlezen, zoals ik. Mijn dochter vond het ook mooi, tot ik haar vertelde dat er nog een speld in stak... Er staan nog heel leuke dingen op deze blog, zoals deze boodschappentassen. Interessant detail: er zijn plastieken zakjes in verwerkt ter versteviging, hoe je dat doet lees je hier. Geweldig idee!

witte kerst?

2009-11-27T11:02:00.000-08:00

De voorraad gyprocplaten slinkt zienderogen. Wat wil zeggen dat al de andere tegen de muur hangen. En dat het dus witter en witter wordt boven (in de ruimte die tot nader order 'zolder' heet, tsja, wat zeg je tegen zo'n ding). Het ruikt er geweldig nu, dankzij de combinatie van hout en gyproc. Het begint er bijna af uit te zien, maar ik weet dat er tussen nu en af nog héél wat moet gebeuren. Wie weet kunnen we er met kerst in.

Noortje ligt in bed

2009-11-19T10:53:00.000-08:00

Dat ging vlot want we lazen een boek van Vos en Haas. Waarna ik nog wat naar het journaal keek en... prinses Mathilde precies hetzelfde boek zag voorlezen! Mijn versie is toch wel veel plezanter.

waarom wij per se een dakkapel wilden op ons huis

2009-11-01T12:43:00.000-08:00

Als je dit ziet, zou je toch denken dat God wel graag een handje toesteekt bij onze verbouwing. Maar nee, niks, noppes. We doen het allemaal zélf. En het gaat natuuuuuuuurlijk veel trager dan we zouden willen. Maar we gaan vooruit!

mastellen

2009-11-01T12:37:00.001-08:00

Jeroen Meus toonde net hoe een Gentenaar mastellen klaarmaakt om op te eten. Armand Pien at dit naar't schijnt elke dag. Beleg je mastel met boter en bruine suiker. Zilverpapier errond en platstrijken tot de suiker gekarameliseerd is. Is dat niet wat je eet op het kraampje dat ieder jaar tijdens de Gentse Feesten in het Patershol staat? Even opzoeken en ja: www.la-cucina.be

mmmmmmmmm nog 8 maanden en enkele dagen wachten

canneloni met pompoen

2009-11-01T11:46:00.000-08:00

Waarom niet enkele van mijn heerlijke keukengeheimen wereldkundig maken. Meestal zijn ze het resultaat van geïmproviseer na eens van de ingrediënten te hebben geproefd die ik in huis heb. Zoals de canneloni met pompoen die ik vanmiddag maakte. Er was niet genoeg, voor één keer wou mijn dochter nog een bord (ze eet als een vogeltje).

Nodig:

- 400 g gehakt

- 1 kwart pompoen

- 2 sjalotjes

- 3 wortels

- paprikapoeder

- room

- bechamelsaus

- geraspte emmental

- kervel

- p&z

Bak het gehakt. Rasp de pompoen en de wortelen, doe de ajuin in stukjes erbij. Vermeng met het rul gebakken gehakt, kruid met paprikapoeder, p&z en overgiet met wat room. Vul de canneloni, wat overblijft leg je errond. Overgiet met bechamelsaus, gekruid met kervel en p&z en met de kaas erdoor. Veertig minuten de oven in.